บทสนทนาเรื่องการแก้ไขสารแปลกปลอมในครอบครัว: วิธีสื่อสารอย่างเข้าใจ

จากสถานการณ์ปัจจุบัน พบว่า วัยรุ่นไทยมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร และมีเพศสัมพันธ์โดยไม่ได้ป้องกัน ซึ่งส่งผลให้เกิดปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่น การทำแท้ง และการป่วยด้วยโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ มีแนวโน้มสูงขึ้น

เนื่องจากเด็กวัยรุ่นเป็นวัยที่มีการเปลี่ยนแปลงทางด้านร่างกาย จิตใจ และสังคมในทุกมิติเป็นวัยที่มีความต้องการ ในการพึ่งพิงตนเองเพิ่มขึ้น ซึ่งวัยรุ่นบางคนเกิดการเสียสมดุลทางอารมณ์

ไม่สามารถปรับตัวกับการเปลี่ยนแปลง ที่เกิดขึ้นได้ซึ่งการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว นำมาซึ่งความขัดแย้งหรือความไม่เข้าใจกันของคนในครอบครัว

นอกจากนั้นยัง พบว่าวัยรุ่นขาดการสื่อสารระหว่างวัยรุ่นกับคนในครอบครัวเนื่องจากคิดว่าเรื่องเพศเป็นประเด็นที่ไม่สามารถพูดหรือ สื่อสารได้ทั่วไปเช่นเรื่องอื่นๆศัพท์ที่ใช้ในการสื่อสารเรื่องเพศมีน้อย

หรือมักคิดว่าเป็นคำ ที่หยาบโลน ทำ ให้ไม่สะดวกใจ ในการสื่อสารและอุปสรรคเกี่ยวกับความไม่สะดวกใจในการสื่อสารเรื่องเพศซึ่งคิดว่าเป็นเรื่องเฉพาะของผู้ใหญ่เท่านั้น

ซึ่งหากไม่ได้รับการมองอย่างเข้าใจ และนำ มาดูแลแก้ไข ก็อาจทำ ให้เกิดความเสี่ยงต่อปัญหาต่างๆ ดังกล่าวมาข้างต้น ส่งผลให้เกิดการแสวงหาคำตอบด้วยตนเองจากแหล่งข้อมูลต่างๆ

เช่น สื่อสิ่งพิมพ์โทรทัศน์และสื่ออินเตอร์เน็ต ทำ ให้ เกิดความคลุมเครือ เข้าใจผิดพลาด ซึ่งจะส่งผลให้วัยรุ่นมีพฤติกรรมทางเพศที่ไม่เหมาะสมและไม่ปลอดภัย

การพูดคุยเรื่องเพศกับพ่อแม่

ผู้ปกครองนับว่าเป็นการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างลูกกับพ่อแม่ ผู้ปกครอง และการสื่อสารที่เหมาะสมจะเป็นสิ่งที่ช่วยทำให้เกิดความภาคภูมิใจในตนเอง ในทางกลับกันถ้าได้รับการสื่อสารทางลบ อยู่เสมอจะทำให้เกิดความรู้สึกไม่พอใจ น้อยใจและไม่ร่วมมือในคำตักเตือน

บางครั้งมีการต่อต้าน เรียกร้องความสนใจ จากผู้อื่นแทน ซึ่งอาจทำ ให้เกิดปัญหาต่างๆ ตามมา เช่น หนีออกจากบ้าน มีเพศสัมพันธ์ในวัยเรียน ดังนั้นจุดเริ่มต้น ของการพูดคุยเรื่องเพศกับพ่อแม่ผู้ปกครองจึงควรเริ่มจากการสื่อสารทางบวก (positivecommunication) เป็นรูปแบบ

และเทคนิคการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์สร้างความรู้สึก ความสัมพันธ์ที่ดีเกิดความเข้าใจ จูงใจให้ร่วมมือ ยอมรับและ เกิดการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม

เทคนิคสำหรับวัยรุ่นที่ต้องสื่อสารกับพ่อแม่ผู้ปกครอง

เหมาะสำหรับวัยรุ่นที่ต้องสื่อสารกับพ่อแม่ผู้ปกครอง ที่มักมีปัญหาในการพูดคุยเพื่อ ให้เกิดการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม เทคนิคต่อไปนี้สามารถนำ ไปใช้เพิ่มประสิทธิภาพการสื่อสารกับพ่อแม่ผู้ปกครอง

การปรับทัศนคติของตนเอง

การปรับทัศนคติของตนเองก่อน โดยเตรียมตัวเองให้พร้อมก่อนว่าเรื่องเพศ เป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตตั้งแต่ เกิดจนตาย และมีพัฒนาการตามธรรมชาติของแต่ละช่วงวัย และไม่ใช่เรื่องน่าอายแต่อย่างใด

เชื่อมันว่าเรื่องเพศเป็น เพียงส่วนหนึ่งของการใช้ชีวิต ซึ่งวัยรุ่นสามารถเข้าไปพูดคุยปรึกษาพ่อแม่ ผู้ปกครองได้โดยเปิดใจให้กว้างและพร้อม ที่จะรับฟัง

เช่น สงสัยหรือสนใจความรู้สึกรักอยากใกล้ชิดการมีประจำ เดือน ความกังวลเรื่องรูปร่างหน้าตาและสัดส่วน เรื่องเพศจึงเป็นเรื่องที่จำ เป็นต้องเรียนรู้เพื่อรู้จักดูแลตนเองและอยู่ร่วมกับคนอื่นในสังคมได้

ดูช่วงเวลาในการพูด

คอยดูจังหวะว่าช่วงไหนเป็นช่วงไหนที่สมควรพูดคุยกับพ่อแม่ ผู้ปกครองได้ จุดประเด็นในการพูดคุย โดยใช้เหตุการณ์รอบตัว เช่น เวลาพูดคุยอาจยกสถานการณ์จากข่าว

หรือในละครมาพูดคุยแลกเปลี่ยนกันได้และ ไม่ควรเข้าไปปรึกษาในขณะที่พ่อแม่ผู้ปกครองกลับบ้านมากำลังหงุดหงิด อารมณ์เสียจากที่ทำงาน

คอยบอกพัฒนาการของร่างกายของเราให้พ่อแม่ ผู้ปกครองทราบ จะเห็นได้ว่าวัยรุ่นมีพัฒนาการ ที่เปลี่ยนแปลงไปทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจ และมักวางตัวออกห่างจากพ่อแม่ ผู้ปกครอง แต่กระนั้นก็ยังต้องการ ความสนใจจากพ่อแม่ผู้ปกครองอยู่

ดังนั้นการสื่อสารพูดคุยปรึกษาเกี่ยวกับพัฒนาการหรือการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย จึงมีความจำ เป็นอย่างยิ่งเพื่อให้พ่อแม่ผู้ปกครองเข้าใจลูกมากยิ่งขึ้น

คำศัพท์ที่ใช้พูดกับพ่อแม่

เลือกใช้คำศัพท์ปกติเวลาพูดคุยกับพ่อแม่ ผู้ปกครองเรื่องเพศศึกษ ควรใช้คำ พูดที่พ่อแม่ ผู้ปกครอง สามารถเข้าใจได้ง่ายเนื่องจากวัยรุ่นในยุคปัจจุบันมักมีคำศัพท์เฉพาะตัวในกลุ่มวัยรุ่น

ซึ่งหากมีการใช้คำ พูดที่เป็นศัพท์ เฉพาะกลุ่มวัยรุ่นอาจทำ ให้สื่อสารกับพ่อแม่ผู้ปกครองคลาดเคลื่อนและทำ ให้เข้าใจไม่ตรงกัน วิธีการสื่อสารที่ไม่ดีนัก

เช่น การสื่อสารที่กล่าวอ้าง หรือกล่าวโทษอีกฝ่าย วิธีการพูดเช่นนี้มักทำ ให้โต้เถียง กันมากกว่าที่จะเข้าใจ ดังนั้น หลักการสื่อสารที่จะส่งเสริมสัมพันธภาพอันดีควรเริ่มต้นที่การพูดถึงความรู้สึก ความต้องการของตนเองก่อน

สรุป บทสนทนาเรื่องการแก้ไขสารแปลกปลอมในครอบครัว

ประเด็นสำคัญ เพื่อเสริมสร้างทัศนคติที่ดีในการสื่อสารกับครอบครัว เมื่อพ่อแม่นำ ทางสิ่งที่ท่านจะทำคือ พยายามชี้นำ ให้ ลูกเดินไปในทางที่ถูกที่ควร เพราะพ่อแม่มีประสบการณ์มาก่อนรู้ว่าสิ่งใดดีหรือไม่ดี ซึ่งในบางครั้งก็มีการบังคับเพราะเห็นแล้วว่าลูกกำลังจะเดินไปในทางที่ผิด

แต่ลูกไม่เข้าใจเหตุผลเพราะยังไม่มีประสบการณ์ก็ไม่เชื่อฟังพยายามจะเดินไปในทางที่ตนเองต้องการ การที่ทั้งสองมีมุมมองที่ต่างกันทำให้มีความคิดเห็นและการตัดสินใจแตกต่างกัน ดังนั้น การให้โอกาสได้เปลี่ยนบทบาทจะทำให้เข้าใจกันมากขึ้น